مدت زمان مطالعه۷ دقیقه

استئوآرتریت زانو

با وجود اینکه سن یکی از عوامل اصلی ابتلا به استئوآرتریت زانو است، اما جوانان نیز می توانند به آن مبتلا شوند. این بیماری در برخی افراد ممکن است ارثی باشد. اما در سایر افراد آرتروز زانو می تواند به دلیل آسیب دیدگی، عفونت و یا حتی اضافه وزن باشد. ما در این مقاله به سوالاتی از قبیل نحوه ی درمان و روش های تسکین درد آن در خانه پاسخ می دهیم.

استئوآرتریت زانو چیست؟ بیماری استئوآرتریت زانو که اغلب با عنوان آرتروز ساییدگی زانو شناخته می شود، وضعیتی است که در آن بالشتک طبیعی بین مفاصل (غضروف ها) از بین می رود. با ابتلا به استئوآرتریت زانو، استخوان های مفاصل با نزدیکی و شدت بیشتری با یکدیگر تماس پیدا می کنند و غضروف ها به دلیل آسیب دیدگی، ضربه گیری کمتری را دارند. در نتیجه ی این تماس و مالش درد، تورم، سفتی، کاهش توانایی حرکتی و گاهی اوقات ایجاد استخوانهاى اضافه در بیمار را ایجاد می کند.

چه افرادی به استئوآرتریت زانو مبتلا می شوند؟ استئوآرتریت شایعترین نوع از بیماری های آرتروز است. با اینکه حتی افراد جوان نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوند، احتمال ابتلا به استئوآرتریت پس از سن 40 سالگی افزایش می یابد. براساس آمارهای بنیاد آرتروز، بیش از 27 میلیون نفر در ایالات متحده مبتلا به استئوآرتریت هستند و استئوآرتریت زانو نیز یکی از رایج ترین موارد این بیماری است. زنان بیشتر از مردان به استئوآرتریت مبتلا می شوند.

شایعترین علت ابتلا به استئوآرتریت زانو افزایش سن است. تقریباً همه در نهایت دچار درجاتی از استئوآرتریت می شوند. با این حال، چندین عامل مؤثر و زمینه ساز احتمال ابتلا به استئوآرتریت را در سنین پایین افزایش می دهند. عواملی از قبیل:

سن: قابلیت ترمیم غضروف ها با افزایش سن افراد کاهش می یابد.

وزن: وزن افراد موجب افزایش فشار بر روی تمامی مفاصل، به ویژه مفاصل زانو می شود. هر یک کیلو افزایش وزن شما 3 تا 4 برابر فشار اضافه به زانوها وارد می کند.

وراثت: شامل جهش های ژنتیکی می شود که ممکن است فرد را در معرض استئوآرتریت زانو قرار دهد. همچنین ممکن است ابتلا به این بیماری به دلیل ناهنجاری های ارثی در شکل استخوان هایی باشد که مفصل زانو را احاطه کرده اند.

جنسیت: زنان 55 سال به بالا، بیشتر از مردان در معرض ابتلا به استئوآرتریت زانو قرار دارند.

آسیب های ناشی از فشار مداوم: این آسیب ها اغلب در نتیجه ی شغل فرد به وجود می آیند. افرادی که مشاغل خاص با فعالیت سنگین زیاد (مانند زانو زدن، چمباتمه کردن و یا بلند کردن وزنه های سنگین 20 کیلو به بالا) دارند می تواند به مفاصل فشار وارد کند و به دلیل فشار مداوم بر روی مفاصل بیشتر در معرض ابتلا به استئوآرتریت زانو هستند.

ورزش: ورزشکارانی که در زمینه ی فوتبال، دو میدانی یا تنیس فعالیت می کنند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به استئوآرتریت زانو باشند. این بدان معناست که ورزشکاران باید اقدامات احتیاطی را برای پیشگیری از وارد شدن فشار و آسیب به مفاصل خود انجام دهند. با این حال، توجه به این نکته نیز مهم است که ورزش منظم باعث تقویت مفاصل می شود و می تواند در صورت رعایت موارد پیشگیرانه خطر آرتروز را کاهش دهد. در حقیقت، ضعف عضلات اطراف زانو می تواند منجر به استئوآرتریت شود.

سایر بیماری ها: افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی (rheumatoid arthritis) که دومین نوع شایع آرتروز است، نیز بیشتر در معرض استئوآرتریت هستند. همچنین افرادی که دارای برخی اختلالات متابولیکی خاص مانند ازدیاد آهن یا هورمون رشد بیش از حد هستند نیز خطر استئوآرتریت بیشتری دارند.

علائم استئوآرتریت زانو چیست؟

استئوآرتریت مفصل زانو

علائم ابتلا به استئوآرتریت زانو ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • دردی که هنگام فعالیت افزایش می یابد اما با استراحت کمی بهبود می یابد.
  • تورم
  • احساس گرما و داغی در مفاصل
  • سفتی در زانو، به ویژه صبح یا زمانی که مدتی نشسته اید.
  • کاهش تحرک زانو به طوری که سوار و پیاده شدن از خودرو، استفاده از پله ها یا راه رفتن را برای شما دشوار کند.
  • کرپيتوس یا صداهایی که هنگام حرکت زانو شنیده می شود.

استئوآرتریت زانو چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص آرتروز زانو با معاینه فیزیکی توسط پزشک شما آغاز می شود. که شرح حال پزشکی شما را گرفته و علائم آن را یادداشت می کند. سعی کنید با دقت کردن به چگونگی درد و شرایط زانوها، دریابید که چه چیزی درد زانوی شما را شدیدتر می کند و چه چیزهایی دردتان را تسکین می دهد. با این کار می توانید به پزشک کمک کنید تا مشکل و بیماری شما را تشخیص دهد. همچنین لازم است بدانید که آیا فرد دیگری هم در خانواده شما به آرتروز مبتلا است. پزشک شما ممکن است آزمایشاتی را نیز برای کمک به تشخیص بیماری شما تجویز کند، آزمایشاتی از جمله:

  • تصویربرداری با اشعه ایکس، که می تواند آسیب های استخوان و غضروف و همچنین خار استخوان را نشان دهد.
  • آزمایش ام آر آی (MRI)

اسکن ام آر آی ممکن است زمانی انجام شود که تصویربرداری با اشعه ایکس دلیل روشنی برای درد مفصل به پزشک ندهد و یا اشعه ایکس نشان دهد که ممکن است دیگر بافت های مفصلی آسیب دیده و علت درد باشند. پزشکان برای رد سایر گزینه هایی که می توانند باعث درد شوند مانند: آرتریت روماتوئید(روماتیسم مفصلی)، نوع دیگری از آرتریت ناشی از اختلال در سیستم ایمنی، از آزمایش خون کمک می گیرند.

استئوآرتریت زانو چگونه درمان می شود؟

اهداف اولیه از درمان استئوآرتریت زانو تسکین درد و بازگرداندن توانایی تحرک است. برنامه درمانی برای استئوآرتریت زانو به طور معمول شامل ترکیبی از موارد زیر است:

کاهش وزن: کاهش حتی مقدار کمی از وزن، در صورت لزوم، می تواند به طور قابل توجهی درد زانوی ناشی از استئوآرتریت را کاهش دهد.

ورزش: تقویت عضلات اطراف زانو باعث پایداری مفصل و کاهش درد می شود. تمرینات کششی کمک می کند تا مفصل زانو متحرک و انعطاف پذیر باشد.

مسکن ها و داروهای ضد التهاب: این مورد شامل گزینه های بدون نسخه مانند استامینوفن (Tylenol)، ایبوپروفن (Advil, Motrin)، یا سدیم ناپروکسن (Aleve) است. بدون مشورت با پزشک، بیش از 10 روز از داروهای بدون نسخه استفاده نکنید زیرا مصرف مسکن بیشتر از این مدت آن هم بدون مشورت با پزشک خطرناک است. مصرف طولانی مدت مسکن ها احتمال بروز عوارض جانبی را نیز افزایش می دهد. در صورتی که مسکن ها باعث التیام درد شما نشوند، پزشک داروی ضد التهابی یا داروی دیگری برای کمک به تسکین درد به شما تجویز کند.

تزریق کورتیکواستروئیدها یا اسید هیالورونیک به زانو: استروئیدها داروهای ضد التهابی قدرتمندی هستند. اسید هیالورونیک نیز ماده ای است که به طور طبیعی در مفاصل به عنوان نوعی مایع روان کننده وجود دارد.

درمان های جایگزین: برخی از روش های درمانی جایگزین شامل استفاده از کرم ها و پمادهای موضعی با کپسایسین، طب سوزنی یا مکمل هایی از جمله گلوکوزامین و کندرویتین یا SAMe ، نیز ممکن است مؤثر باشند.

استفاده از وسایلی مانند بریس: بریس ها در دو نوع وجود دارند: بریس های “کاهش دهنده ی فشار” که فشار را از روی قسمت های کناری زانوی تحت تأثیر استئوآرتریت بر می دارند. و بریس های “ساپورت” که پشتیبانی از کل زانو را فراهم می کنند.

فیزیوتراپی و کاردرمانی: اگر در انجام کارهای روزمره مشکل دارید، فیزیوتراپی یا کاردرمانی می تواند به شما کمک کند. فیزیوتراپیست روش های تقویت عضلات و افزایش انعطاف پذیری مفاصل را به شما آموزش می دهد. کاردرمانگرها نیز روش هایی را برای انجام فعالیت های عادی و روزمره مانند کارهای خانه به شما می آموزند تا درد کمتری داشته باشید.

عمل جراحي: وقتی سایر روش های درمانی مؤثر واقع نشوند، جراحی گزینه مناسبی است.

https://www.webmd.com/osteoarthritis/ostearthritis-of-the-knee-degenerative-arthritis-of-the-knee

دکتر مهدی مقتدایی

متخصص ارتوپد، فلوشیپ جراحی زانو
دکترای حرفه ای: پزشکی عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران 1378
دکترای تخصصی: رتبه اول بورد ارتوپدى كشور دانشگاه علوم پزشكى تهران ١٣٨٤
فلوشیپ: جراحی زانو از دانشگاه علوم پزشکی ایران

برچسب ها:
مقالات مرتبط
[yarpp]
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.