آیا میدانید شکستگی لگن یکی از آسیبهای جدی است که میتواند تحرک و زندگی روزمره را به شدت تحت تاثیر قرار دهد؟ درمان شکستگی لگن به موقع و درست میتواند از عوارض طولانیمدت جلوگیری کند و روند بهبودی را سرعت ببخشد. در این مطلب با روشهای درمانی، مراقبتهای بعد از شکستگی و نکات مهم برای بازگشت سریع به زندگی عادی آشنا میشویم تا بتوانید بهترین تصمیم را برای سلامت خود یا عزیزانتان بگیرید.

شکستگی لگن چیست؟
استخوان لگن گروهی از استخوان های پروانه ای شکل در اطراف ستون فقرات هستند. این قسمت از استخوان های ایلیوم، پوبیس و ایسکیوم تشکیل شده است که به وسیله رباط ها خیلی محکم به یک دیگر متصل می شوند. پس از آن کمربند استخوان را می سازند. این گروه استخوانی یک حفره در مرکز خود دارند و توسط دو استخوان حلقه ای کوچکتر وظیفه حفاظت از از روده کوچک، روده بزرگ و مثانه را برعهده دارند.
بهتر است بدانید شدت شکستگی لگن ممکن است خفیف یا شدید باشد که هر دوی آن ها کاملا با یکدیگر متفاوت هستند. بتوجه به شکل و ساختار استخوان های این ناحیه، حلقه های لگن در بیشتر از یک محل درگیر شکستگی می شوند.
بیشتر بخوانید: آرتروز مفصل لگن
شکستگی لگن دارای چه علائمی است؟
شکستگی لگن یکی از آسیبهای جدی است که به دنبال سقوط، تصادف یا ضربه شدید ایجاد میشود. شناخت علائم شکستگی لگن به شما کمک میکند تا سریعتر به پزشک مراجعه کنید و از عوارض جدی جلوگیری شود.
- درد شدید در ناحیه لگن یا کشاله ران که با حرکت شدیدتر میشود
- تورم یا کبودی در ناحیه لگن یا ران
- ناتوانی در ایستادن یا راه رفتن
- کوتاهتر به نظر رسیدن یکی از پاها
- احساس بیحسی یا سوزنسوزن شدن در پاها
- تغییر شکل یا حرکت غیرعادی لگن
- شکستگیهای همراه با خونریزی داخلی یا کاهش فشار خون در موارد شدید
دلیل شکستگی استخوان لگن چیست؟
شکستگی لگن اغلب از وارد شدن نیروی فراوان به اندام نشأت می گیرد. سقوط از نردبان و سوانح رانندگی عامل اصلی ایجاد این بیماری می باشند. در کنار تمام این موارد شکستگی لگن به علت ضعیف شدن استخوان ها هم رخ می دهد.
این شکستگی ها در افرادی که سن بالا دارند و استخوان هایشان در اثر پوکی استخوان ضعیف تر شده شیوع بیشتری دارد. هنگامی که تکه ای از استخوان ایسکیوم از محل اتصال عضلات همسترینگ به استخوان جدا می گردد این شکستگی ها اتفاق می افتد. به این نوع شکستگی، شکستگی آولژن می گویند که در میان ورزشکاران جوان بیشتر دهیده می شود
این نوع شکستگی منجر به ناپایداری در استخوان لگن نمی شود و از همه مهم تر منجر به آسیب دیدگی اندام های داخلی نیز نخواهد شد.
شکستگی لگن به صورت خفیف چه موقع اتفاق می افتد؟
شکستگی لگن از نوع خفیف امکان دارد در اثر فعالیت های اندک مثل دویدن آهسته رخ دهد. در این مواقع بیمار پس از چندین هفته به طور کامل و بدون هیچ گونه جراحی سلامتی خود را به دست می آورد.
ولی اگر شکستگی در لگن خیلی جدی باشد می تواند برای افراد تهدید کننده باشد. زیرا احتمال آسیب رسیدن به اندام های که لگن از آن ها محافظت می نماید خیلی زیاد می باشد. اگر این نوع شکستگی برای بیمار اتفاق بیفتد احتیاج به درمان فیزیکی طولانی مدت و مراقبت های فوری پزشکی است. علاوه بر این کمک های توانبخشی برای بیمار می تواند موثر باشد.
سن چه تاثیری روی شکستگی لگن میگذارد؟
در افرادی که سن بالاتری دارند و درگیر پوکی استخوان هستند شکستگی استخوان لگن بسیار شایع می باشد. در بعضی از شکستگی ها تاندون یا رباطی که به استخوان متصل است سبب خارج شدن قطعه ای از استخوان شکسته می گردد که در نوجوانان بیشتر شایع می باشد.
شکستگی های استرسی نیز در حقیقت نوعی شکستگی ناکامل هستند و یک ترک خیلی جزئی در استخوان به وجود می آید. بهتر است بدانید این نوع شکستگی در دونده ها بسیار به چشم می خورد.
شکستگی لگن به چند شکل رخ می دهد؟
توجه داشته باشید که معمولا شکستگی لگن به دو طریق ممکن است رخ دهد که در ادامه بیشنتر در مورد آن صحبت خواهیم کرد.
شکستگی پایدار و ثابت که در لگن یک نقطه شکستگی ایجاد می شود. خونریزی بسیار محدود است و استخوان ها می توانند در همان مکان به درستی باقی بماند.
شکستگی ناپایدار که در آن دو یا چند شکستگی در حلقه لگن با خونریزی تقریبا متوسط تا شدید به وجود می آید.

بیشتر بخوانید: ارتوکین تراپی چیست و چه مزایایی دارد؟
انواع شکستگی لگن
لگن از سه استخوان پوبیس، ایلیوم و ایسکیوم ساخته شده است. رباط هایی در این ناحیه از بدن وجود دارند که این نوع استخوان ها را به ساکروم در قسمت زیرین ستون فقرات وصل می کنند. این قسمت از بدن وظیفه دارد تا بالا تنه را محکم نگه دارد و منجر به حفظ تعادل شود.
بر اساس نوع استخوان که در لگن صدمه دیده است و فشار وارد آمده بر آن شکستگی اندام را می توان به دسته های زیر تقسیم بندی کرد:
شکستگی پوبیس و ایسکیوم
یکی از انواع شکستگی لگن پوبیس و ایسکیوم می باشد. خوب است بدانید در زیر هر ایلیوم یک ساختار حلقه ای شکل قرار می گیرد که از استخوان های شرمگاهی و ایسکیوم تشکیل شده است.
همه شکستگی های ایسکیوم و شرمگاهی از زمین خوردن نشأت می گیرد. اما در بعضی از ورزشکاران جوان، امکان دارد نتیجه کاملا شدید و ناگهانی باشد و عضلات متصل به لگن درگیر آسیب شوند.
نشانه ها و علائم این شکستگی بستگی به میزان آسیب دیدگی آن دارد. درد در هنگام حرکت، کبودی و تورم در قسمت لگن از جمله نشانه های شایع این نوع شکستگی می باشد.
شکستگی ایلیوم
یکی دیگر از انواع شکستگی لگن شکستگی ایلیوم می باشد. این استخوان بسیار شباهت به بال پروانه دارد که در بالای پاها قرار گرفته است. نشانه های شکستگی ایلیوم بیشتر بستگی به آسیب فرد دارد. اما از نشانه های آن کبودی روی پوست و درد در ناحیه کشاله ران را می توان نام برد که با وجود چنین شرایطی دیگر بدن حاظر به نگهداری از وزن و فشار بدن نخواهد بود.
شکستگی در ناحیه استابولوم
باید بدانید که شکستگی لگن در بخش استابولوم نسبت به دیگر شکستگی های لگن شیوع بسیار کمتری دارد که به طور معمول در اثر سانحه رانندگی یا سقوط از ارتفاع استخوان های نرم داخل و پیرامون لگن آسیب می بیند.
شکستگی از نوع استرسی
از انواع شکستگی لگن می توان شکستگی استرسی را نام برد. این نوع شکستگی اغلب نتیجه فعالیت های بسیار زیاد می باشد که با فشار بیشتری همراه می باشد. افرادی که مبتلا به پوکی استخوان هستند، این مدل شکستگی ها را بیشتر از سایرین تجربه می کنند. همچنین امکان دارد این شکستگی نتیجه حرکات ساده و کاملا روزمره می باشد. از جمله علائم آن می توان به درد در ناحیه کشاله ران یا لگن که با ورزش کردن شدیدتر می شود اشاره کرد.
بیشتر بخوانید: آسیب های ورزشی لگن
روشهای درمان شکستگی لگن
درمان شکستگی لگن بسته به شدت آسیب، نوع شکستگی و وضعیت عمومی بیمار متفاوت است. هدف اصلی درمان، کاهش درد، تثبیت استخوانها و بازگرداندن توانایی حرکت و استقلال بیمار است. روشهای درمانی معمول شامل درمان غیرجراحی و جراحی میشوند و انتخاب هر روش توسط پزشک متخصص انجام میشود.
درمان غیر جراحی
در مواردی که شکستگی لگن پایدار باشد و استخوانها تغییر شکل شدید نداشته باشند، درمان غیرجراحی میتواند گزینه مناسبی باشد. جلوگیری از فشار زیاد روی لگن و رعایت دستورات پزشک برای بلند شدن و راه رفتن، در پیشگیری از عوارض طولانی مدت مهم است.
استراحت و محدود کردن حرکت
در شکستگیهای پایدار لگن، استراحت کامل و کاهش فعالیتهای سنگین کمک میکند استخوانها فرصت التیام پیدا کنند. پزشک معمولاً توصیه میکند چند هفته بیمار از بلند شدن یا حرکت شدید خودداری کند و تنها فعالیتهای ضروری را انجام دهد.
استفاده از عصا یا واکر
برای کاهش فشار روی لگن و تسهیل راه رفتن، استفاده از عصا یا واکر ضروری است. این ابزارها به بیمار کمک میکنند وزن بدن را به طور متعادل تقسیم کند و از وارد شدن فشار اضافی به ناحیه آسیبدیده جلوگیری شود.
داروهای مسکن و ضد التهاب
کنترل درد بخش مهمی از درمان غیر جراحی است. پزشک ممکن است داروهای مسکن یا ضد التهاب تجویز کند تا بیمار راحتتر حرکت کند و فرایند بهبود با حداقل درد طی شود.
فیزیوتراپی پس از استراحت
پس از سپری شدن دوره استراحت اولیه، فیزیوتراپی شروع میشود تا قدرت و انعطاف عضلات اطراف لگن بازیابی شود. تمرینات کنترلشده کمک میکنند بیمار دوباره توانایی راه رفتن و انجام فعالیتهای روزمره را پیدا کند.
درمان جراحی
در شکستگیهای پیچیده یا ناپایدار که استخوانها جابهجا شدهاند، جراحی لگن لازم است تا استخوانها به حالت طبیعی بازگردانده و تثبیت شوند. انتخاب نوع جراحی و زمان آن کاملا بر اساس شرایط بیمار و توصیه بهترین متخصص ارتوپدی انجام میشود.
تثبیت با پیچ و صفحه فلزی
در شکستگیهای جابهجا شده، جراح از پیچ و صفحه فلزی برای ثابت کردن استخوانها استفاده میکند. این روش کمک میکند استخوانها در موقعیت صحیح باقی بمانند و جوش خوردن صحیح صورت گیرد.

تعویض یا پروتز مفصل لگن
در موارد شدید که مفصل لگن آسیب جدی دیده یا شکسته شده است، تعویض مفصل لگن با پروتز انجام میشود. این روش باعث بازگرداندن حرکت و کاهش درد طولانیمدت میشود و امکان فعالیتهای روزمره را به بیمار میدهد.
فیزیوتراپی پس از جراحی
پس از هر نوع جراحی لگن، فیزیوتراپی برای بازیابی قدرت و انعطاف عضلات اطراف لگن ضروری است. تمرینات تخصصی به بیمار کمک میکنند سریعتر بتواند راه برود و از عوارضی مثل خشکی مفصل یا ضعف عضلانی پیشگیری شود.
سخن پایانی
شکستگی لگن یکی از آسیبهای جدی است که نیاز به تشخیص سریع و درمان مناسب دارد. انتخاب روش درمان، چه غیرجراحی و چه جراحی، بستگی به شدت شکستگی و وضعیت کلی بیمار دارد و هدف آن کاهش درد، تثبیت استخوان و بازگرداندن توانایی حرکت است. با رعایت دستورات پزشک، انجام فیزیوتراپی و مراقبتهای بعد از درمان، بیمار میتواند بهبودی خوبی داشته باشد و دوباره فعالیتهای روزمره خود را از سر بگیرد.
سوالات متداول
خیر، بسیاری از شکستگیهای پایدار و جزئی لگن با درمان غیرجراحی مانند استراحت، استفاده از عصا و فیزیوتراپی بهبود مییابند. جراحی معمولاً در شکستگیهای شدید یا ناپایدار لازم است.
زمان بهبود متفاوت است و بستگی به شدت شکستگی و نوع درمان دارد، اما اغلب بیماران پس از چند هفته با کمک عصا یا واکر میتوانند راه بروند و تمرینات فیزیوتراپی روند بهبود را تسریع میکند.
بله، در صورتی که درمان به موقع انجام نشود یا فیزیوتراپی کافی صورت نگیرد، ممکن است درد مزمن، کاهش تحرک یا مشکلات مفصلی در آینده ایجاد شود. رعایت مراقبتها و تمرینات بعد از درمان نقش مهمی در پیشگیری از این عوارض دارد.






0 Comments